Fot. Muzeum Historii Fotografii \"Jadernówka\"
Informację o śmierci wybitnego obrońcy przekazał klub FKS Stal Mielec. Pamięć legendy mieleckiego sportu we wzruszających słowach uczcił również wiceprezydent Mielca Tomasz Leyko, przypominając niezwykłą drogę zawodnika oraz jego absolutne oddanie biało-niebieskim barwom.
Droga Edwarda Oratowskiego do Mielca rozpoczęła się od sportowego przeznaczenia. W czerwcu 1970 roku mielecka Stal rozgrywała w Tarnowie decydujący o awansie do ekstraklasy mecz z Unią. Mielczanie wygrali 2:1, rozpoczynając marsz po swoje największe sukcesy. Po drugiej stronie barykady grał wówczas 22-letni defensywnie usposobiony zawodnik.
– Jeszcze nie spodziewał się, że za trzy lata zmieni barwy na biało-niebieskie i ze Stalą Mielec przeżyje fantastyczną przygodę piłkarską zwieńczoną mistrzostwem kraju w 1976 i efektownymi występami w europejskich pucharach – wspomina wiceprezydent Mielca Tomasz Leyko.
W barwach Stali Oratowski rozegrał w najwyższej klasie rozgrywkowej ponad 200 spotkań. Należał również do klubowych rekordzistów na międzynarodowej arenie – w europejskich pucharach zaliczył 14 występów, dzieląc najwyższy wynik w historii klubu z Grzegorzem Lato i Zygmuntem Kuklą.
To właśnie podczas pucharowej walki z potężnym HSV Hamburg w ćwierćfinale Pucharu UEFA Oratowski zdobył jedną ze swoich najważniejszych bramek. Sam zawodnik z właściwą sobie skromnością mówił wtedy dziennikarzom:
– Nie liczyłem na gola, tym większa dla mnie radość. To nie moja zasługa, ale kolegów – Grzesia Laty, jego udanego rajdu prawą stroną i Jurka Krawczyka, który zdołał wycofać piłkę w moim kierunku. Bramka nas wszystkich, choć to mnie udało się strzelić.
Przed odejściem ze Stali pełnił funkcję kapitana, wyprowadzając zespół m.in. na ostatnie pucharowe pojedynki z KSC Lokeren w 1982 roku. Po powrocie z epizodu w USA do końca lat 90. pracował dla klubu m.in. jako kierownik drużyny. Tomasz Leyko zwrócił uwagę na niezwykłą postawę Oratowskiego w trudnych dla klubu czasach:
– Był tak oddany klubowi, że pożyczył własne pieniądze na ratowanie klubu, ale nie doczekał się zwrotu od zagranicznego sponsora. Stan zdrowia nie pozwolił mu już na udział w gali z okazji 50-lecia meczu z Realem Madryt – podkreślił Tomasz Leyko.
Odeszła postać będąca żywą legendą mieleckiej piłki nożnej i symbolem jej największych sukcesów. Rodzinie, bliskim oraz całej społeczności Stali Mielec składamy najszczersze kondolencje.
Requiescat in pace. Cześć Jego Pamięci!
0
0
0
0
0
0
