Dwie porażki, sześć straconych goli i ani jednego zdobytego. Co jest problemem?

Jeszcze niedawno Stal Mielec była jednym z niepokonanych zespołów ligi i miała na koncie 11 bramek. Po dwóch kolejnych wyjazdowych porażkach sytuacja biało-niebieskich wygląda jednak inaczej. Zespół Damiana Skiby przegrał 0:4 z ŁKS-em i 0:2 z Pogonią Siedlce, nie zdobywając w tych spotkaniach ani jednej bramki.

Niepokoi nie tylko sam wynik. W obu meczach Stal miała problemy z odpowiedzią po stracie gola, a rywale potrafili wykorzystać błędy mielczan. To właśnie powtarzalność tych problemów jest dziś ważniejsza niż same dwie porażki.

Ofensywa nagle się zatrzymała

Po pięciu kolejkach Stal miała 11 zdobytych bramek. Trafienia rozkładały się na wielu zawodników i były jednym z powodów dobrego początku sezonu.

W dwóch następnych spotkaniach biało-niebiescy nie trafili ani razu. W Łodzi nie zdołali odpowiedzieć na cztery gole gospodarzy, natomiast w Siedlcach również zabrakło skutecznego wykończenia akcji.

Problem nie sprowadza się jednak wyłącznie do skuteczności. W obu meczach Stali brakowało jakości w momentach, w których trzeba było zamienić posiadanie piłki i próby ataku na realne zagrożenie.

Błędy, które rywale potrafią wykorzystać

W Łodzi wszystko zaczęło się od błędu przy wyprowadzaniu piłki. ŁKS wykorzystał go już w 8. minucie. Później kolejne straty i problemy w grze po przejściach tylko pogłębiały sytuację.

W Siedlcach Pogoń zdobyła dwa gole przed przerwą. Pierwszy padł po stałym fragmencie, drugi po dośrodkowaniu. Damian Skiba po meczu zwracał uwagę na złe zachowanie zespołu we własnym polu karnym.

Nie przekreślajmy dobrego początku

Trzeba jednak zachować proporcje. Stal wcześniej wygrała z Unią Skierniewice, zremisowała z Podbeskidziem i Stalą Rzeszów, a następnie pokonała Polonię Bytom 5:2. Po pięciu kolejkach miała osiem punktów.

Dwie porażki nie przekreślają tego dorobku. Pokazują jednak, że margines błędu jest niewielki. Kiedy Stal zdobywa pierwszą bramkę, może grać z większą swobodą. Gdy musi gonić wynik, stworzenie wystarczającej liczby groźnych sytuacji staje się trudniejsze.

Dwa różne mecze, podobny scenariusz

0:4 z ŁKS-em i 0:2 z Pogonią Siedlce nie były identycznymi spotkaniami. ŁKS zdecydowanie lepiej wykorzystał swoje okazje, natomiast w Siedlcach Stal po przerwie miała fragmenty, w których próbowała wrócić do gry.

W obu przypadkach efekt był jednak taki sam: Stal straciła pierwsza bramkę, nie odpowiedziała trafieniem i wróciła do Mielca bez punktów.

Sam Skiba po spotkaniu w Siedlcach zapowiedział możliwość zmian. Chodzić może również o ustawienie personalne. To sygnał, że sztab szkoleniowy dostrzega potrzebę reakcji, a nie tylko chwilowego przeczekania gorszego momentu.

Najważniejsza będzie odpowiedź zespołu

Po sześciu kolejkach trudno mówić o kryzysie, który przekreśla cały sezon. Stal ma za sobą dobry początek rozgrywek, a dwie ostatnie porażki poniosła na wyjazdach.

Nie można jednak ignorować faktów. Sześć straconych goli i zero zdobytych w dwóch kolejnych spotkaniach to wyraźny sygnał ostrzegawczy.

Teraz najważniejsze będzie sprawdzenie, czy zespół potrafi wyciągnąć z tych meczów wnioski. Nie chodzi o to, by natychmiast wrócić do wyników podobnych do 5:2. Chodzi o odzyskanie konkretu pod obiema bramkami i ograniczenie błędów, które przeciwnicy potrafią zamieniać na gole.

Dobry początek sezonu pokazał, że Stal ma możliwości. Dwa ostatnie mecze pokazały natomiast, że gdy rywal wykorzystuje jej słabości, biało-niebieskim wciąż brakuje odpowiedzi. To właśnie reakcja zespołu w kolejnych spotkaniach będzie teraz najważniejszym sprawdzianem.