Magda Jędraszek-Krupa bez cenzury: „Jestem szczęśliwa, a to ludzi boli"

W najnowszym odcinku podcastu „Hej, kto tam…" Magda Jędraszek-Krupa, mielecka stylistka wnętrz i malarka, udowadnia, że dojrzałość uwalnia od potrzeby przypodobywania się całemu światu. W niezwykle osobistej i pozbawionej medialnego blichtru rozmowie opowiada o kobiecej solidarności, która bywa fikcją, o bezczelności niektórych klientów oraz o tym, jak sztuka uratowała jej życiową przestrzeń.

::addons{"type":"youtube","url":"https://youtu.be/wECltVEM-UM"}

Wyjście z cienia

Kiedy Magda Jędraszek-Krupa mówi o sobie, nie używa skomplikowanych definicji. Przez lata definiowała ją głównie rola matki, jednak z czasem naturalna potrzeba rozwoju popchnęła ją w kierunku miejsc, gdzie mogła odnaleźć samą siebie. Malarstwo, które dziś stanowi jeden z filarów jej działalności, narodziło się niespodziewanie, z bardzo konkretnej, rynkowej konieczności. Podczas jednej z metamorfoz salonu, gdy budżet klientki nie pozwalał na autorskie dodatki, Magda postanowiła wziąć sprawy w swoje ręce i stworzyć obraz sama. Dziś jej pracownia to azyl - cztery ściany, które dają ukojenie i działają jak oczyszczający detoks po godzinach spędzonych na trudnych negocjacjach i budowach.

Gorzka prawda o kobiecym hejcie

Najbardziej poruszającym momentem rozmowy jest ten, w którym Magda dotyka tematu krytyki, której doświadcza. Choć powszechnie uważa się, że internetowy hejt generują głównie mężczyźni, jej doświadczenia pokazują zupełnie inną, znacznie bardziej bolesną dynamikę: „Zaczęłam rozumieć, że dziewczyny mnie nie lubią. To stało się bardzo szybko. Nie do końca wiedziałam, z jakiego powodu. Te osoby, które mnie źle oceniały, to były po prostu kobiety. Nigdy nie spotkałam się z tym, żeby w ten sposób potraktował mnie facet. Nigdy."

Zawiść nie ograniczyła się do anonimowych kont na Instagramie, skąd regularnie wylewały się złośliwości dotyczące jej wyglądu, stylu życia czy codziennych nawyków. Negatywne oceny dorosłych zaczęły rykoszetem uderzać w jej dzieci, przenikając do szkolnych murów. Dla Magdy to dowód na to, jak głęboko zakorzeniona jest w ludziach potrzeba oceniania innych, szczególnie wtedy, gdy komuś zaczyna się powodzić.

Cena świętego spokoju

Rozmowa odsłania również kulisy zawodu projektanta, który w powszechnej opinii wydaje się lekki i bezstresowy. Magda otwarcie mówi o czasach, gdy brak asertywności pozwalał klientom na przekraczanie granic, które powinny być oczywiste. Telefony o dwudziestej trzeciej w niedzielę z pytaniem o folię bąbelkową na wannie dostarczonej w piątek były codziennością, która dosłownie wysysała z niej energię.

Dziś Magda potrafi podziękować za współpracę i odesłać klienta dalej, jeśli czuje, że ich drogi się rozchodzą. To nie jest chłód ani kaprys, a efekt pracy nad sobą i bardzo konkretnego zrozumienia własnej wartości. Magda nie chce już nikogo uszczęśliwiać na siłę ani tłumaczyć się ze swoich sukcesów.

Całe spotkanie pokazuje obraz kobiety, która przestała oglądać się na innych i zbudowała swoje szczęście na własnych zasadach. Zapraszamy do oglądania i refleksji na portalu Hej Mielec.