• Dostęp do badań diagnostycznych takich jak tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, USG czy badania endoskopowe w AOS to nie przywilej, ale ważny warunek wczesnego wykrycia chorób i skutecznego leczenia - podkreślają eksperci z Ogólnopolskiego Związku Pracodawców Szpitali Powiatowych.

• Proponowane zmiany finansowania, w tym rozliczanie badań ponad limit tylko w 40% kosztów z odroczoną wypłatą, mogą prowadzić do wydłużenia kolejek i ograniczenia dostępu do diagnostyki, szczególnie w szpitalach powiatowych - przekazują w liście otwartym.

• Publikację udostępnił też Szpital Specjalistyczny w Mielcu. - Dokument porusza kwestie, które mogą mieć realny wpływ na dostęp pacjentów do badań - podkreśla dyrekcja mieleckiego szpitala.

Ogólnopolski Związek Pracodawców Szpitali Powiatowych kieruje list otwarty do organizacji pacjenckich, apelując o rezygnację z tego rozwiązania, zapewnienie finansowania pokrywającego realne koszty badań oraz dostosowanie kontraktów do rzeczywistych potrzeb zdrowotnych pacjentów. 

Jak przekazują autorzy listy, „to zaproszenie do dialogu i współpracy na rzecz utrzymania silnej, dostępnej diagnostyki ambulatoryjnej dla pacjentów w całej Polsce”.

Apel publikuje też mielecki szpital. - W związku z ważnymi zmianami dotyczącymi systemu ochrony zdrowia publikujemy list otwarty skierowany do organizacji pacjenckich oraz pacjentów, przygotowany przez Ogólnopolski Związek Pracodawców Szpitali Powiatowych. Dokument odnosi się do projektu zarządzenia Prezesa NFZ w sprawie finansowania świadczeń diagnostycznych w ambulatoryjnej opiece specjalistycznej. Porusza kwestie, które mogą mieć realny wpływ na dostęp pacjentów do badań - czytamy w komunikacie mieleckiego szpitala.

Badanie „na wszelki wypadek” stanie się luksusem?

Jak przekonują autorzy listu, „przy nowych zasadach szpital musi ważyć: pomóc pacjentowi tu i teraz, czy chronić się przed stratą finansową, bo za badanie ponad limit dostanie tylko 40% kosztów i to dopiero w następnym roku”. Każde kolejne badanie po wyczerpaniu kontraktu będzie dla szpitala realną stratą - dlatego wiele placówek po prostu zacznie je wstrzymywać.

Co to znaczy?

• Dla pacjenta to nie jest „limit”, tylko dłuższa kolejka, więcej czekania w lęku, więcej nocy bez snu, bo „wynik będzie dopiero za kilka miesięcy”.
• To więcej nowotworów wykrytych za późno, zawałów i udarów rozpoznanych dopiero wtedy, gdy organizm jest już poważnie zniszczony.
• To rodziny, które słyszą: „Gdyby badanie było zrobione wcześniej, mielibyśmy więcej możliwości leczenia”.

„Tego nie da się udźwignąć”

Jak czytamy w liście, „personel medyczny nie chce odmawiać badań!”. Lekarze i pracownicy medyczni nie po to wybrali ten zawód, by mówić pacjentowi: „Nie zrobimy tego badania, bo przyniesie szpitalowi dług”. Ale przy finansowaniu na poziomie 40% kosztów, wypłacanym dopiero w 2027 roku, szpital jest stawiany pod ścianą. Ograniczanie badań to dla szpitala dramatyczny wybór między ratowaniem finansów a ryzykowaniem zdrowia i życia pacjentów - czytamy.

Fałszywa oszczędność, prawdziwy ludzki dramat?

Ogólnopolski Związek Pracodawców Szpitali Powiatowych podkreśla też, że w planach mówi się o oszczędności środków publicznych rzędu ok. 800 mln zł rocznie. - Tyle że za tę „oszczędność” zapłacą realni ludzie: chorzy, ich rodziny, opiekunowie. Im później wykryta choroba, tym dłuższe leczenie, więcej hospitalizacji, więcej cierpienia - i ostatecznie znacznie wyższe koszty dla całego systemu - przekonują.

Do tego dochodzą koszty, których nie widać w tabelach:

• dzieci rezygnujące z planów, by opiekować się chorym rodzicem;
• osoby w sile wieku wypadające z rynku pracy przez zaawansowaną chorobę;
• rodziny żyjące przez lata w niepewności i strachu.

Głos pacjentów powinien być słyszalny

- W dokumentach państwowych – w Narodowej Strategii Onkologicznej, w priorytetach kardiologicznych i neurologicznych – zapisano piękne słowa o wczesnej diagnostyce i szybkim dostępie do badań. W praktyce proponowane zmiany robią coś dokładnie odwrotnego: zamieniają szybkie badanie w przywilej, a czekanie w standard - czytamy.

Dlatego Ogólnopolski Związek Pracodawców Szpitali Powiatowych apeluje o:

• rezygnację z finansowania badań ponad limit na poziomie 40% z odroczoną wypłatą;
• zapewnienie środków, które realnie pokrywają koszt badań diagnostycznych;
• dostosowanie kontraktów do rzeczywistych potrzeb pacjentów, a nie do księgowych założeń;
• wzmocnienie – zamiast ograniczania – diagnostyki ambulatoryjnej, zgodnie z deklarowanymi strategiami zdrowotnymi państwa.