Szpital potwierdza, że od 4 września pacjenci ambulatoryjni nie otrzymują już przygotowywanego na miejscu prowiantu. Placówka wskazuje na kilka powodów tej decyzji.
::news{"type":"see-also","item":"115305"}
Z odpowiedzi szpitala wynika, że informacja o wycofaniu prowiantu jest prawdziwa. Od 4 września 2026 roku pacjenci korzystający z hemodializy ambulatoryjnej nie otrzymują już przygotowywanych przez szpital kanapek i napojów.
Szpital podkreśla, że wydawanie posiłków podczas dializ nie było świadczeniem wymaganym w ramach procedury dializoterapii. Było to dodatkowe rozwiązanie stosowane w Mielcu od kilku lat.
Jak wyjaśnia placówka, jednym z powodów rezygnacji było marnowanie żywności. Według szpitala część przygotowywanych kanapek nie była spożywana przez pacjentów i trafiała do kosza.
Średni miesięczny koszt samych produktów wykorzystywanych do przygotowania kanapek wynosił około 1100 zł. Szpital zaznacza, że kwota ta nie obejmowała kosztów pracy personelu ani zużycia mediów.
Placówka przekonuje jednak, że względy ekonomiczne nie były jedynym powodem decyzji.
W odpowiedzi pojawia się również argument medyczny. Szpital wskazuje, że podczas dializy może dojść do zachłyśnięcia się pokarmem lub napojem. W określonych sytuacjach może to prowadzić do zatrzymania oddechu i konieczności podjęcia pilnej interwencji medycznej.
Jak podkreśla placówka, podobne rozwiązania funkcjonują również w innych szpitalnych stacjach dializ, gdzie posiłki i napoje dla pacjentów ambulatoryjnych co do zasady nie są wydawane.
Jednocześnie szpital zaznacza, że pacjentowi nie można zakazać spożywania podczas dializy własnego posiłku.
Na Stacji Dializ dostępny jest także dystrybutor wody pitnej, z którego można pobrać wodę zimną lub gorącą.
Co ważne, decyzja o wycofaniu prowiantu nie dotyczy pacjentów hospitalizowanych. Osoby przebywające na oddziałach szpitalnych nadal otrzymują posiłki zgodnie z ustaloną dietą i potrzebami żywieniowymi.
Szpital wyjaśnia, że decyzję o zaprzestaniu wydawania prowiantu podjął Kierownik Oddziału Chorób Wewnętrznych i Kardiologii, któremu podlega Stacja Dializ.
Według placówki wcześniej odbyły się rozmowy z Dyrektorem ds. Medycznych, lekarzem nefrologiem prowadzącym Stację Dializ oraz personelem pielęgniarskim. Szpital twierdzi więc, że przed podjęciem decyzji analizowano kwestie organizacyjne, ekonomiczne oraz związane z bezpieczeństwem pacjentów.
Druga część interpelacji Krzysztofa Olszewskiego dotyczyła transportu pacjentów do domów. Radny pytał m.in. o średni i najdłuższy czas przejazdu, częstotliwość kursów trwających ponad godzinę oraz możliwość wprowadzenia zasady, aby transport po dializie kończył się w ciągu godziny.
W tej kwestii szpital nie deklaruje wprowadzenia sztywnego limitu.
Placówka wyjaśnia, że transport jest organizowany z uwzględnieniem miejsca zamieszkania pacjenta, czasu przejazdu, jego bezpieczeństwa i stanu zdrowia. Jednocześnie jeden kurs może obejmować kilku pacjentów.
Transport odbywa się w sposób kaskadowy – w pierwszej kolejności przewożeni są pacjenci mieszkający bliżej szpitala, a następnie osoby mieszkające dalej. Szpital tłumaczy, że pozwala to racjonalnie wykorzystać dostępne pojazdy i zasoby.
Na długość przejazdu wpływają także warunki drogowe, różne godziny zakończenia dializ, a w niektórych przypadkach również stan zdrowia pacjenta i konieczność wykonania dodatkowych czynności medycznych.
Szpital nie widzi możliwości wprowadzenia zasady, że każdy pacjent musi zostać dowieziony do domu w ciągu godziny od zakończenia dializy. Jednocześnie zapewnia, że trasy są na bieżąco analizowane i optymalizowane.
W odpowiedzi szpital podał również dane dotyczące organizacji transportu.
Stacja Dializ obejmuje obecnie opieką około 60 pacjentów, natomiast Sekcja Transportu dysponuje sześcioma pojazdami. Jak zaznacza placówka, część z nich wymaga odnowienia bazy technicznej.
Transport realizowany jest w systemie zmianowym. Możliwości dodatkowej obsługi ograniczają również absencje chorobowe, urlopy oraz inne nieobecności pracowników.
Szpital zapewnia jednak, że mimo tych ograniczeń przejazdy są na bieżąco monitorowane, a trasy mają być organizowane tak, aby czas podróży poszczególnych pacjentów był możliwie najkrótszy.
Wczorajsza interpelacja Krzysztofa Olszewskiego dotyczyła przede wszystkim tego, dlaczego zmieniono sposób organizacji opieki nad pacjentami dializowanymi i czy przyczyną były względy finansowe.
Dzisiejsze stanowisko szpitala pokazuje, że na decyzję o wycofaniu kanapek i napojów złożyło się kilka czynników. Placówka wskazuje na marnowanie żywności, koszty, względy organizacyjne oraz bezpieczeństwo pacjentów. Jednocześnie potwierdza, że wcześniej takie posiłki były pacjentom zapewniane.
W przypadku transportu szpital potwierdza natomiast, że jeden kurs może obejmować kilku pacjentów, co było jednym z zagadnień wskazanych przez radnego. Placówka nie podaje jednak w przedstawionym stanowisku konkretnych danych dotyczących średniego i najdłuższego czasu transportu w ostatnich 12 miesiącach ani liczby przejazdów trwających ponad godzinę.
To właśnie te dane mogą być teraz istotne dla pełnej oceny sytuacji, o którą w swojej interpelacji pytał radny.