ksperci dyskutowali w Sejmie o tym, jak wykorzystać diagnostykę molekularną w leczeniu pacjentów onkologicznych i czy potrzebna jest krajowa baza takich danych.
Diagnostyka nowotworowa coraz częściej nie kończy się na rozpoznaniu rodzaju guza. Kluczowe znaczenie mogą mieć również informacje o jego cechach molekularnych i genetycznych. To właśnie one mogą wskazać, jaka terapia będzie dla konkretnego pacjenta najbardziej odpowiednia.
Ten temat był jednym z najważniejszych punktów środowego posiedzenia Parlamentarnego Zespołu ds. Profilaktyki Nowotworowej, w którym uczestniczyli eksperci oraz przedstawiciele środowisk związanych z ochroną zdrowia i organizacjami pacjenckimi.
Podczas dyskusji postawiono pytanie, które ma bezpośrednie znaczenie dla pacjentów onkologicznych: czy poszerzona diagnostyka, w tym badania molekularne, jest w Polsce integralną częścią procesu leczenia, czy nadal zbyt często traktuje się ją jako dodatkowe badanie wykonywane dopiero wtedy, gdy lekarz rozważa zastosowanie konkretnego leku.
Eksperci wskazywali, że diagnostyka molekularna powinna być przeprowadzana odpowiednio wcześnie – jeszcze przed rozpoczęciem leczenia. Wyniki mogą bowiem przesądzać o wyborze terapii i pozwolić na lepsze dopasowanie leczenia do konkretnego przypadku.
Ma to znaczenie między innymi w przypadku raka płuca, raka prostaty, raka piersi czy glejaków.
W trakcie posiedzenia rozmawiano również o organizacji całego systemu diagnostyki onkologicznej. Chodzi nie tylko o dostęp do nowoczesnych badań, ale także o jakość wykonywanej diagnostyki, czas oczekiwania na wyniki oraz sposób wykorzystywania uzyskanych informacji w dalszym leczeniu.
Jednym z omawianych rozwiązań była także możliwość stworzenia krajowej bazy danych dotyczącej diagnostyki molekularnej pacjentów onkologicznych. Miałaby ona łączyć informacje o profilu molekularnym pacjentów z zastosowanym leczeniem oraz jego rezultatami.
Takie dane mogłyby w przyszłości pomóc lekarzom w jeszcze lepszym dopasowywaniu terapii, a jednocześnie pozwolić na skuteczniejsze wykorzystanie wiedzy gromadzonej na podstawie doświadczeń kolejnych pacjentów.
W posiedzeniu uczestniczyła Łucja Bielec z Fundacji SOS Życie w Mielcu, która od lat angażuje się w działania związane z profilaktyką i wczesnym wykrywaniem chorób nowotworowych.
Obecność przedstawicielki mieleckiej organizacji przy stole ogólnopolskiej debaty dotyczącej przyszłości diagnostyki onkologicznej to także głos organizacji pacjenckich, które na co dzień mają kontakt z osobami korzystającymi z systemu ochrony zdrowia.
Fundacja SOS Życie prowadzi działania związane m.in. z profilaktyką nowotworową, wczesnym wykrywaniem chorób oraz edukacją zdrowotną. Udział jej przedstawicielki w pracach Parlamentarnego Zespołu ds. Profilaktyki Nowotworowej pokazuje, że w dyskusji o przyszłości onkologii coraz większą rolę odgrywają również doświadczenia organizacji działających bezpośrednio na rzecz pacjentów.


