Źródło - www.meblobranie.pl

Spadek temperatury zaledwie o kilka stopni może zadecydować o niepowodzeniu całej uprawy. Z kolei wysoka temperatura, w połączeniu ze zbyt dużą wilgotnością powietrza i brakiem wiatru może wpływać na przyrost populacji groźnych mikroorganizmów, które przyczyniają się do więdnięcia a nawet zamierania roślin. Co stanowi o temperaturze wewnątrz tunelu foliowego? Jak postępować, gdy jest ona niekorzystna? I wreszcie, jaka temperatura będzie odpowiednia dla konkretnych roślin? Poniżej przykłady.

Warto wiedzieć...Aby osiągnąć właściwą temperaturę dla naszej uprawy konieczne jest przede wszystkim wybranie takiej folii, która składa się z kilku warstw. Wówczas możemy mówić o tym, że folia ta jest termoizolacyjna, a więc odporna zarówno na wysoką jak i niską temperaturę, dlatego może pozostać na działce przez cały rok. Ponadto tunel ogrodowy Lemar Rzeszów, który cieszy się bardzo dużą popularnością wśród ogrodników, jest stosunkowo lekki, więc w razie potrzeby możemy go przenieść w korzystniejsze miejsce pod kątem nasłonecznienia lub tak, by podmuchy wiatru nie powodowały spadku temperatur. Należy też pamiętać, że na temperaturę w tunelu foliowym ma wpływ nie tylko pogoda na zewnątrz, ale także same rośliny, poprzez wzmożoną transpirację oraz parowanie wody z powierzchni gleby. W procesie tym jest zużywana spora ilość energii cieplnej, pochodzącej z otoczenia i tym samym jego temperatura ulega obniżeniu. Kiedy jednak następuje gwałtowny wzrost temperatury, a nadmiar ciepła nie jest odprowadzony, rośliny nie nadążają z przewodzeniem wody. Skutkuje to więdnięciem oraz masowym zrzucaniem kwiatów i zawiązków. Znaczną poprawę wentylacji niskich tuneli foliowym może przynieść usytuowanie ich osią w stronę, z której najczęściej przychodzą wiatry. Należy także pamiętać, że temperaturę powietrza dostosowuje się nie tylko do rodzaju uprawy, ale także fazy wzrostu roślin. Kluczowe może okazać się również stworzenie roślinom zmiennych warunków wewnątrz tunelu foliowego.Sposoby zmniejszenia strat ciepłaW przypadku wystąpienia niskich temperatur, straty ciepła w tunelach foliowych można ograniczyć zakładając czasowo dodatkowe warstwy folii. Przy zastosowaniu podwójnego przykrycia tunelu można oczekiwać średnio o 2°C mniejszego spadku temperatury powietrza niż w tunelu z przykryciem jednowarstwowym. Ta z pozoru niewielka poprawa warunków cieplnych może zadecydować jednak o przetrwaniu roślin w razie przymrozków. Dobrym materiałem do izolacji tunelu jest termoizolacyjna  folia EVA (0,03 mm) lub włóknina PP (17 g/m2). Najprostszą metodą zamontowania folii jest mocowanie jej do pałąków od wewnątrz za pomocą zapinek. Alternatywną metodą jest zbudowanie konstrukcji w kształcie półkola lub trapezu, wykonanej z drewnianych listew, jednak w tym przypadku musimy liczyć się z większym nakładem pracy w czasie zarówno zamontowania osłony, jak i jej zakładania lub ściągania w przypadku nagłej zmiany warunków pogodowych. Ponadto należy mieć na uwadze, iż ekrany termiczne nie powinny zbytnio zmniejszać wysokości tunelu foliowego, który zazwyczaj jest dość niski.

Wzrost temperatury o 3-4°C można osiągnąć dzięki ograniczeniu objętości powietrza nad roślinami poprzez zakładanie dodatkowej, niskiej osłony dla roślin. Taka konstrukcja może być wykonana z pędów leszczyny bądź drutu o grubości 2-3 mm i przykryta folią PE 0,5-1 mm (litą bądź perforowaną). Jednak musimy wówczas pamiętać o częstym wietrzeniu, a w słoneczne dni trzeba zdejmować folię, gdyż w osłonach wzrasta temperatura oraz wilgotność.

Inną metodą pozwalającą na ograniczenie strat energii cieplnej może być ściółkowanie gleby włókniną lub cienką folią. Do tego celu najlepiej wykorzystać włókninę PP i czarną folię PE. Różnica pomiędzy temperaturą gleby ściółkowanej i nieokrytej wynosi wówczas średnio 1–2°C.

W większych tunelach foliowych wykorzystywane są systemy grzewcze skonstruowane z rur grzejnych, połączonych z kotłownią. Jednak takie rozwiązanie grzewcze jest najczęściej opłacalne jedynie przy dużych uprawach roślin tropikalnych.

Ograniczenie nadmiernego wzrostu temperaturyProblemem niskiego tunelu foliowego może być nadmierny wzrost temperatury powietrza, do którego dochodzi w czasie silnego promieniowania słonecznego, które jest szczególnie niebezpieczne dla nieosłoniętych liśćmi owoców. Może dojść wówczas do oparzenia roślin. Przy pełnym nasłonecznieniu  konieczna jest częsta wentylacja tunelu. Ponadto skuteczną i prostą metodą obniżania temperatury jest opryskiwanie folii tunelu od wewnątrz na przykład roztworami kredy. Do tego celu dobrze nadaje się węglan wapnia (w proporcji 1,5-2 kg/10 l wody) z odrobiną mleka (0,4 l). Folię można pokrywać także roztworem gliny z dodatkiem mąki. Wzrost temperatury w tunelu można ograniczyć także poprzez obfite podlewanie roślin (w godzinach porannych) bądź częste zraszanie, jednak w tym przypadku musimy zważać na ryzyko poparzenia roślin w czasie intensywnego nasłonecznienia. Wzrostowi temperatury można zapobiec również przez skrócenie długości tunelu np. z 30–50 m do 15–25 m i stworzenie możliwości swobodnego wietrzenia szczytami. W efekcie przebudowa tunelu pozwala na obniżenie temperatury w słoneczne dni o min. 10°C.Temperatura w zależności od uprawyNajlepsze warunki do rozwoju stwarzamy roślinom w tuneli z foli perforowanej w okresie wczesno-wiosennym. W tunelach można uprawiać sałatę od końca marca, a pomidory od drugiej połowy kwietnia, natomiast ogórki od początku maja. Temperaturę w tunelu foliowym należy kontrolować w zależności od wymogów uprawy. Przykładowo dla pomidorów, papryki i ogórków optymalna temperatura to 22-26°C, natomiast dla pozostałej większości warzyw około 15°C.  W zależności od temperatury okres przykrycia roślin folią może trwać nawet do lipca. Należy pamiętać również, że niektóre rośliny np. pomidory wymagają temperatury zmiennej i słabiej znoszą tę utrzymującą się stale na podobnym poziomie niż duże jej wahania między dniem a nocą.

Artykuł sponsorowany.