Fot. Kamila Bik
Gospodarzem spotkania był obecny dyrektor I LO, Radosław Kluza, który przyjął absolwentów z dużą serdecznością i gościnnością. Spotkanie stało się nie tylko okazją do wspomnień, ale również do zobaczenia, jak zmieniła się szkoła, którą przed pół wiekiem opuszczali jako młodzi ludzie.
Absolwenci mieli okazję zwiedzić wyremontowane wnętrza liceum. Nowoczesna, świetnie wyposażona szkoła zrobiła na nich duże wrażenie. Choć przez pięćdziesiąt lat zmieniło się niemal wszystko – wygląd sal, wyposażenie i sposób nauczania – jedno pozostało niezmienne: przywiązanie do miejsca, w którym spędzili ważną część swojej młodości.
– Byliśmy i jesteśmy dumni z naszej szkoły, która była i jest w naszych sercach – podkreślają absolwenci rocznika 1976.
Powrót do szkolnych murów był także podróżą w czasie. Wspomnienia dawnych lekcji, nauczycieli, wychowawców, szkolnych przyjaźni i młodzieńczych planów szybko ożyły. Jak się okazało, mimo upływu pół wieku więzi, które powstały w czasach szkolnych, wciąż są niezwykle silne.
Jubileusz był również okazją do wyrażenia wdzięczności nauczycielom i wychowawcom, którzy przed laty towarzyszyli im w ważnym okresie życia.
– Pragniemy za pośrednictwem „Hej.Mielec” podziękować wszystkim naszym nauczycielom i wychowawcom za te piękne lata spędzone w tej zacnej szkole, mającej już 120-letnią tradycję – mówią absolwenci.
Spotkanie pokazało, że czas może zmienić wiele, ale nie jest w stanie wymazać wspólnych przeżyć i przyjaźni. Dla uczestników jubileuszu była to okazja nie tylko do spojrzenia wstecz, ale także do spotkania po latach z osobami, z którymi łączy ich wyjątkowa część życiowej historii.
Absolwenci rocznika 1976 życzą wszystkim kolejnym pokoleniom uczniów I LO, aby również po wielu latach mogli wracać do swojej szkoły z takim samym sentymentem i dumą.
– Życzymy wszystkim absolwentom i obecnym uczniom równie pięknych wspomnień – podkreślają.
A jubileuszowe spotkanie miało także swoją mniej oficjalną odsłonę. Jak przyznają z uśmiechem uczestnicy, szkolna energia najwyraźniej pozostała z nimi do dziś.
– Okazało się też, że między innymi dzięki zaszczepionej energii z okresu szkolnego umiemy się bawić jak nastolatkowie – żartują absolwenci.
Pięćdziesiąt lat po maturze spotkali się ponownie – starsi o pół wieku, ale z tym samym poczuciem, że w pewnym sensie wciąż są tą samą klasą. Bo szkołę można ukończyć, opuścić jej mury i rozpocząć dorosłe życie, ale wspomnienia i przyjaźnie z tamtych lat pozostają na zawsze.
Absolwenci rocznika 1976