Dzień Zaduszny i wypominki. Ks. Waldemar Ciosek wyjaśnia, jak pomagać zmarłym w drodze do nieba

Modlitwa za zmarłych nie kończy się 1 listopada. Dzień Zaduszny rozpoczyna cały okres szczególnej pamięci o tych, którzy potrzebują naszego wsparcia w drodze do nieba. O tajemnicy czyśćca, odpustach i o tym, jak karty wypominkowe mogą stać się lekcją historii, mówił w „Hej Podcast” ks. prałat Waldemar Ciosek.

::addons{"type":"youtube","url":"https://www.youtube.com/watch?v=dwmpphBWP4I"}

2 listopada, w Dzień Zaduszny, Kościół skupia się na modlitwie za tzw. Kościół oczyszczający się – dusze przebywające w czyśćcu. Jak podkreśla ks. Waldemar Ciosek, modlitwa za zmarłych to spełnienie chrześcijańskiego obowiązku miłości bliźniego, który nie wygasa wraz ze śmiercią.

– Mamy solidne podstawy biblijne, by wierzyć, że nasza modlitwa i uczynki miłosierdzia pomagają zmarłym w dojściu do oglądania oblicza Bożego twarzą w twarz. To jest właśnie tajemnica świętych obcowania – niewidzialna więź między zbawionymi w niebie, nami na ziemi i duszami w czyśćcu – tłumaczy ks. proboszcz.

::video{"type":"onnetwork","item":"8606","variant":"0"}

Dar Odpustu i wypominki jako lekcja historii

Przez całą oktawę (od 1 do 8 listopada) odwiedzając cmentarz i modląc się za zmarłych, można raz dziennie uzyskać odpust zupełny i ofiarować go za jedną osobę zmarłą. W parafii Ducha Świętego w Mielcu przez cały listopad o godz.17:30 odprawiany jest różaniec połączony z wypominkami.

Ks. proboszcz apeluje, by tradycyjnego wypisywania kart wypominkowych w domach nie traktować jako zwykłej formalności:

– Zachęcam, aby siąść do tego razem z dziećmi i młodzieżą. Kiedy wypisujemy imię babci czy dziadka, opowiedzmy o nich. Kim byli? Jak życzyli? Gdzie są pochowani? Wypominki to wspaniała, żywa lekcja naszej rodzinnej historii, która uczy szacunku do korzeni i przekazuje wiary kolejnym pokoleniom.