hej.mielec.pl
::addons{"type":"youtube","url":"https://youtu.be/dwmpphBWP4I?is=JflGZFR6z1xHAxnY"}
Rozpoczynający się czas listopadowej zadumy opiera się na prawdzie wiary, którą wierni wyznają w każdej niedzielnej modlitwie – prawdzie o obcowaniu świętych. Jak przypomina ks. Waldemar Ciosek w rozmowie z Kamilą Bik, Kościół tworzą trzy grupy: Kościół triumfujący (zbawieni w niebie), Kościół oczyszczający się (dusze w czyśćcu) oraz Kościół pielgrzymujący (my na ziemi).
– Porządkowanie grobów, kupowanie zniczy i kwiatów to piękna aktywność fizyczna, którą wykonują także osoby niewierzące. My jako wierzący chcemy jednak pokazać przede wszystkim aktywność duchową. Pomoc duszom w czyśćcu to wypełnienie chrześcijańskiego uczynku miłosierdzia – podkreśla ks. proboszcz.
W rozmowie z Kamilą Bik duchowny mocno akcentował wyraźne rozgraniczenie między 1 a 2 listopada. Pierwszy dzień miesiąca to Uroczystość Wszystkich Świętych – czas wielkiej, chrześcijańskiej radości.
– Patrzymy wtedy na Kościół triumfujący, na rzeszę zbawionych w białych szatach, o których pisze Apokalipsa św. Jana. W kościołach obowiązują białe i złote szaty liturgiczne. Cieszymy się, że jest niebo, że mamy orędowników i że nasze życie się zmienia, ale się nie kończy. Modlitwa za zmarłych na dobrą sprawę rozpoczyna się dopiero od popołudnia 1 listopada oraz w Dniu Zadusznym (2 listopada) – tłumaczy ks. Ciosek.
W Mielcu tradycją stała się wspólna procesja dwóch parafii: Ducha Świętego oraz św. Mateusza. Wierni i duszpasterze spotykają się przy bramie Starego Cmentarza parafialnego, by wspólnie przejść pięć stacji modlitwy za zmarłych. Po dopełnieniu obowiązków duszpasterskich ks. Waldemar Ciosek – jak co roku – udaje się do rodzinnego Wielopola, by stanąć nad grobami rodziców i brata.
Powołując się na wieloletnie doświadczenie, proboszcz mieleckiej parafii apeluje, by formalności związane ze Świętem Zmarłych zamienić w żywy przekaz pokoleniowy.
– Gdy wypełniamy w domach kartki wypominkowe, niech to będzie lekcja rodzinnej historii. Napiszmy imię babci Kasi czy dziadka Juzia i opowiedzmy dzieciom oraz wnukom, kim byli, jak żyli i jak przeszli przez świat. Wyciągnijmy stary album ze zdjęciami, obejrzyjmy archiwalne nagrania wideo. Poznajmy swoją tożsamość i korzenie – zachęca kapłan na łamach HEJ PODCAST.
W rozmowie z Kamilą Bik nie zabrakło wątków trudnych i poruszających. Ks. Waldemar Ciosek wspomniał lata swojej posługi jako egzorcysta, przypominając, że pogańskie zwyczaje typu Halloween mogą stwarzać duchowe zagrożenie.Opowiedział m.in. o trudnej, czteroletniej walce o wyzwolenie młodej dziewczyny, podczas której dochodziło do zjawisk lewitacji.
– Halloween nie należy do naszej kultury. Prawdziwym zagrożeniem jest robienie furtki dla okultyzmu i mocy ciemności. Odpowiedzią Kościoła na te tendencje jest Bal Świętych, organizowany m.in. w parafii Wszystkich Świętych w Chorzelowie, gdzie młodzież gromadzi się na adoracji przy relikwiach, a potem świętuje na bezpiecznej zabawie – wyjaśnia duszpasterz.
Ks. Ciosek podzielił się także osobistym wspomnieniem z posługi przy łóżkach umierających – w tym wzruszającą historią towarzyszenia w wigilijny wieczór odchodzącej parafiance, pani Marii.
– Każdy człowiek boi się śmierci, ksiądz również. Zadaniem kapłana jest jednak wlewanie chrześcijańskiej nadziei. Gdy towarzyszyłem pani Marii, mówiłem szczerze: „Marysiu, umierasz. Chcę z tobą być i towarzyszyć ci w tym przejściu ze śmierci do życia”. Tego właśnie uczy nas wiara – zmierzamy w jednym kierunku, ku życiu wiecznemu.
0
0
0
0
0
0
